Przejdź do treści
    PacsyObowiązki i terminy

    Okres przechowywania zdjęć RTG w Niemczech: co muszą wiedzieć gabinety.

    Dziesięć lat, 30 lat albo do 28. urodzin: jakie okresy przechowywania obowiązują w Niemczech i czego niemieckie przepisy wymagają przy archiwizacji cyfrowej.

    Ilustracja koncepcyjna: nałożone na siebie warstwy obrazu jednego badania

    Okresy według niemieckiej ustawy o ochronie przed promieniowaniem

    § 85 ust. 2 niemieckiej ustawy o ochronie przed promieniowaniem (Strahlenschutzgesetz, StrlSchG) określa, jak długo należy przechowywać zapisy, zdjęcia rentgenowskie, cyfrowe dane obrazowe i pozostałe dane z badań. Dla badań osoby pełnoletniej jest to dziesięć lat, dla osób niepełnoletnich okres trwa do ukończenia 28. roku życia. Przy leczeniu, czyli w radioterapii, okres wynosi 30 lat. Obowiązek ten spoczywa na osobie odpowiedzialnej za ochronę przed promieniowaniem w gabinecie lub szpitalu (Strahlenschutzverantwortlicher).

    Dokumentacja pacjenta i regulaminy zawodowe

    Niezależnie od tego dokumentację pacjenta należy zgodnie z § 630f ust. 3 niemieckiego kodeksu cywilnego (BGB) przechowywać przez dziesięć lat od zakończenia leczenia, o ile inne przepisy nie przewidują innego okresu. Regulaminy zawodowe niemieckich izb lekarskich (Berufsordnungen der Ärztekammern) również wskazują dziesięć lat. Jeśli zbiega się kilka okresów, obowiązuje dłuższy.

    Ubezpieczenie wypadkowe: często 15 lat

    W procedurach leczenia w ramach niemieckiego ustawowego ubezpieczenia wypadkowego (gesetzliche Unfallversicherung) instytucje ubezpieczenia wypadkowego (Unfallversicherungsträger) wymagają dłuższych okresów. W procedurze dla określonych rodzajów urazów (Verletzungsartenverfahren) i w procedurach leczenia stacjonarnego dokumentację lekarską i zdjęcia rentgenowskie należy przechowywać co najmniej 15 lat. Izby lekarskie i instytucje ubezpieczenia wypadkowego nie odpowiadają obecnie jednolicie na pytanie, czy dotyczy to także ambulatoryjnej procedury u lekarza ubezpieczenia wypadkowego (Durchgangsarztverfahren). W razie wątpliwości wyjaśni to właściwy związek regionalny DGUV (Landesverband der DGUV).

    Wymogi dotyczące archiwizacji cyfrowej

    § 127 niemieckiego rozporządzenia o ochronie przed promieniowaniem (Strahlenschutzverordnung, StrlSchV) określa, jak należy przechowywać dane w formie cyfrowej. Przez cały okres przechowywania dane muszą być dostępne w odpowiednim czasie i od razu czytelne, bez zmiany lub utraty informacji. Musi być widoczne, kto i kiedy utworzył dane, a zmiany muszą pozostać możliwe do prześledzenia wraz z autorem i czasem ich wprowadzenia. Dane osobowe, opis badania, dane obrazowe i dane procesowe muszą dać się w każdej chwili przyporządkować do siebie nawzajem. Przechowywać należy wszystkie dane, które posłużyły do opisania badania. Kompresja jest dozwolona tylko wtedy, gdy zachowana zostaje wartość diagnostyczna.

    Przekazywanie danych i zamknięcie gabinetu

    Jeśli gabinet przekazuje obrazy lekarzom prowadzącym dalsze leczenie, dane muszą być zgodne z danymi pierwotnymi, czytelne dla odbiorcy i nadawać się do opisania badania. W przypadku zamknięcia gabinetu właściwy organ może zarządzić, aby dokumentacja została zdeponowana we wskazanej przez niego instytucji.

    Jak wspiera w tym Pacsy

    Pacsy przechowuje badania jako oryginalne dane DICOM w centrach danych w Niemczech, z prawami dostępu przypisanymi do ról. O tym, które okresy obowiązują w Państwa placówce, decydują Państwo jako osoby odpowiedzialne za ochronę przed promieniowaniem. Przestrzeń dyskową i archiwizację dopasowujemy do tego wspólnie z Państwem. Ten przegląd przedstawia stan na październik 2026 r. i nie zastępuje porady prawnej.

    Dodatkowe źródło: § 85 Strahlenschutzgesetz (gesetze-im-internet.de)

    Wszystkie artykuły

    Poznajmy Państwa codzienną pracę.

    Pokażemy Państwu Pacsy z myślą o Państwa gabinecie, systemach i zespole.